Samotna matka, Manuela, pielęgniarka z Madrytu zabiera swojego syna Estebana do teatru na sztukę Tramwaj zwany pożądaniem. Chce po spektaklu opowiedzieć chłopakowi o jego ojcu. Niestety Esteban ginie zaraz po przedstawieniu. Manuela postanawia odszukać dawnego kochanka, by opowiedzieć mu o synu. Historia zaczyna się komplikować, gdyż ojciec Estebana zmienił płeć i obecnie jest prostytutką o imieniu Lola. To właśnie Lola jest przyczyną ciąży i choroby zakonnicy – siostry Rosy.

Losy bohaterek tego filmu są niezwykle zawikłane, tragiczne, a sam obraz choć niejednokrotnie dramatyczny obfituje w groteskę i ironię. Historia Manueli, Rosy, Loli jest obyczajowo kontrowersyjna. Almodovar łamie tabu związane z płciowością człowieka, jej granicami i ich przekraczaniem.  Zadaje pytania: na ile płeć warunkuje naszą tożsamość?, czy jest podstawą wszystkich naszych zachowań i ról społecznych?, jak to jest czuć się kobietą będąc mężczyzną?. Zajmuje się też problemem przeszczepu organów, społeczną akceptacją tego zjawiska i dramatem rodzin, które pomagają innym tracąc kogoś bliskiego.

Film zaskakuje mnogością wątków. Macierzyństwo, śmierć, seks, AIDS, transwestytyzm, homoseksualizm to tylko kilka z nich.

Absurd, przerysowanie, kicz przeplatają się tutaj z intelektualną refleksją i humorem.

Wszystko o mojej matce to jeden z najlepszych filmów hiszpańskiego reżysera, o którym on sam powiedział, iż jest to studium zdolności kobiet do udawania. W istocie obraz ujawnia jego fascynację światem kobiet.

Kapa