Jeden z najbardziej znanych i cenionych na świecie twórców kina europejskiego. Ironista, lubi przerysowanie i karykaturę. Wybitny znawca kobiecych dusz i analityk skomplikowanych ludzkich emocji. Buñuel w stylu punk. Zdobywca dwóch Oscarów.

 

Urodził się 24 września 1949 roku w hiszpańskiej prowincji La Mancha. W czasach dyktatury Franco przeniósł się z rodzinnego miasteczka do Madrytu. Początkowo pracował dorywczo, później został zatrudniony w wielkiej firmie telekomunikacyjnej. Dzięki tej posadzie kupił pierwszą kamerę i rozpoczął swoją przygodę z filmem.

Brał udział w kulturalnym odrodzeniu po ustąpieniu despotycznego przywódcy. Wtedy opublikował książkę i zaczął pisać felietony dla kilku najważniejszych gazet hiszpańskich.

Od 1972 roku tworzył filmy krótkometrażowe. Pierwszym pełnym filmem fabularnym była komedia Pepi, Luci, Bom i inne dziewczyny z dzielnicy. Filmy z lat osiemdziesiątych są dość skandaliczne, choć Almodóvar do dziś lubi oburzać drobnomieszczańską moralność.

Późniejsze utwory stają się o wiele bardziej melodramatyczne, a niektóre nawet sentymentalne. Oscylują wokół nieprawdopodobnych historii. Są zaprawione czarnym humorem, erotyzmem i poruszają kontrowersyjne wątki o tematyce obyczajowej (homoseksualizm, prostytucja, transwestytyzm). Almodóvar jak nikt inny operuje kiczem, jego postacie poruszają się na granicy przejaskrawienia. Ten hiszpański reżyser i scenarzysta, choć jest gejem, jak nikt inny zna naturę kobiet i potrafi je portretować.

Do najlepszych jego filmów należą: Kwiat mego sekretu, Wszystko o mojej matce, Porozmawiaj z nią.